Spalken

Ik was deze blog in eerste instantie begonnen om familie en vrienden te informeren toen Max op de Intensive Care lag. Ik vond dat allen die meeleefden recht hadden op informatie maar na een dag bij Max op de IC was het niet altijd makkelijk om nog een aantal telefoontjes te moeten plegen. Dit blog bleek hiervoor uitermate geschikt. Daarnaast bleek het een geweldig hulpmiddel bij de verwerking; het dwong mij om zaken op een rijtje te zetten wilde ik kunnen verwoorden hoe de toestand van Max was. Gister was het twee jaar geleden dat Max opgenomen werd in het ziekenhuis en inmiddels is dit document voor mij een naslagwerk geworden. Als ik teruglees ben ik ontzettend trots op de progressie die Max de afgelopen twee jaar gemaakt heeft. En nog steeds maakt.
Afgelopen vrijdag is het zowaar gelukt om zijn benen te gipsen om spalken te maken! Eigenlijk had niemand verwacht dat dit mogelijk zou zijn; ten eerste omdat er haast geen benen over zijn om gips om te doen en ten tweede omdat men vreesde dat er meer gips op het plafond terecht zou komen dan om Max' benen. Onder het mom "baat het niet het schaadt ook niet" zijn ze in Friesland de uitdaging aangegaan. Het was voor Max een hele opgave: plastic onder het been, kous erom, gips erom, uitharden, gips eraf snijden en vervolgens ook nog het andere been. Liedjes in de telefoon boden afleiding.
Baat dat Max erbij zou kunnen hebben is dat de spalken 's nachts de knieën van Max millimeter voor millimeter kunnen oprekken. Of misschien kunnen voorkomen dat de contracturen verergeren. In vergelijking met een zware operatie schaadt dit middel misschien niet maar het zal voor Max erg oncomfortabel zijn om met spalken te slapen.  Over een paar weken zijn de spalken klaar en zullen we zien of het lukt.