Eigen rolstoel

Dit is hem dan: Max eigen nieuwe rolstoel. Nooit verwacht dat we nog es zo blij met een rolstoel zouden zijn! Het is gewoon tactiek; ze laten je er zó lang op wachten dat je uiteindelijk blij bent dat je'm hebt. Maar het is dan ook best een mooi karretje. Max moet er nog wel een beetje aan wennen. De rolstoel waar hij sinds zijn ziekte in zat kwam uit het reserve-arsenaal van de Brink en was een stevige oude stabiele bak, wat Max de nodige vastigheid bood. Deze rolstoel is een stuk lichter en wendbaarder. Het zitkussen is heel licht en zit met klittenband aan de zitting vast; niet handig omdat Max hieraan houvast zoekt als hij in zijn rolstoel klimt. Ook de rugleuning biedt dan weinig steun want deze komt naar voren. Verder zitten er remmen bij de wielen opdat Max deze zelf hanteren kan maar hij heeft hiervoor niet voldoende kracht.  Gelukkig kunnen deze zaken allemaal nog aangepast worden. 

Max' revalidatie gaat ondertussen gestaag door; hij slaapt inmiddels goed door met de spalken. De spalken zijn ook al een keertje aangedraaid; dit levert wel iets rode plekjes op maar nog niet verontrustend. Max is er al zo aan gewend dat hij zelf om zijn kwelgeesten vraagt als een  van de begeleiders ze vergeet!

Doel bereikt!

In november twee jaar geleden schreef ik dat het ons streven was om Max weer op de trampoline te krijgen. Oké..... hij springt nu op zijn knieën en de salto achterover is vervangen door een koprol maar de vreugdekreten klinken geen decibel zachter! Doel bereikt:

Maar we gaan verder! Afgelopen weken heeft Max elke avond zijn 'scheenbeschermers' omgekregen. De eerste nachten werd hij er wakker van want al staat er nog geen spanning op,  hij kan niet meer in zijn favoriete houding met opgetrokken knieën slapen. De afgelopen paar nachten heeft hij zelfs doorgeslapen! Binnenkort zal het scharnier aangedraaid worden zodat zijn benen iets gestrekt worden.

Verder zijn we afgelopen week weer naar Beetsterzwaag geweest en wordt er een looprek voor Max aangevraagd. En ondanks zijn kromme knietjes en zijn dunne beentjes krijgt hij het gevaarte zowaar in beweging.

Volgens de fysiotherapeute is de combinatie van 's nachts oprekken en overdag aan de spierkracht werken ideaal. Durf geen nieuwe doelen te stellen maar elk stapje is winst!