Eigen rolstoel

Dit is hem dan: Max eigen nieuwe rolstoel. Nooit verwacht dat we nog es zo blij met een rolstoel zouden zijn! Het is gewoon tactiek; ze laten je er zó lang op wachten dat je uiteindelijk blij bent dat je'm hebt. Maar het is dan ook best een mooi karretje. Max moet er nog wel een beetje aan wennen. De rolstoel waar hij sinds zijn ziekte in zat kwam uit het reserve-arsenaal van de Brink en was een stevige oude stabiele bak, wat Max de nodige vastigheid bood. Deze rolstoel is een stuk lichter en wendbaarder. Het zitkussen is heel licht en zit met klittenband aan de zitting vast; niet handig omdat Max hieraan houvast zoekt als hij in zijn rolstoel klimt. Ook de rugleuning biedt dan weinig steun want deze komt naar voren. Verder zitten er remmen bij de wielen opdat Max deze zelf hanteren kan maar hij heeft hiervoor niet voldoende kracht.  Gelukkig kunnen deze zaken allemaal nog aangepast worden. 

Max' revalidatie gaat ondertussen gestaag door; hij slaapt inmiddels goed door met de spalken. De spalken zijn ook al een keertje aangedraaid; dit levert wel iets rode plekjes op maar nog niet verontrustend. Max is er al zo aan gewend dat hij zelf om zijn kwelgeesten vraagt als een  van de begeleiders ze vergeet!