Het gaat goed met Max!

De afgelopen weken hebben zoveel mensen aan Max gedacht en met ons meegeleefd; 't liefst zou ik iedereen opbellen en jubelen "het gaat goed met Max hoor!" Ik weet nu wat 'een pak van m'n hart is' want ik voel letterlijk de opluchting in mijn lijf.  Ik weet het, ik weet het, het is nog ietsje voorbarig. De arts houdt nog wat slagen om de arm: Max kan nog niet goed ophoesten en klinkt nog steeds rochellig. Er is nog steeds kans dat hij door spierzwakte als gevolg van Guillain Barré weer een nieuwe longontsteking gaat kweken. Ook het slikken, of eigenlijk het verslikken is een verhoogd risico. Max gaat dan ook morgen naar de High Care, een afdeling naast de IC waar ze hem nog goed onder controle kunnen houden. Maar hij ademt super en z'n saturatie blijft op peil. Het is ontroerend te merken hoe trots sommige verpleegkundigen zijn die het proces begeleid hebben, want zo'n detubatie blijkt, ondanks de vele waarden en apparatuur, ook een kwestie van intuïtie te zijn.

Iedereen die af en toe in gedachten bij Max is, iedereen die met ons meeleeft, allemaal heel heel erg bedankt voor alle positieve energie, het doet zo goed.

nu de tube eruit is heeft de verpleegkundige tijd over....